Emigracja. Inspiracja. Motywacja.

inspiracja

Nie rezygnuj, nie poddawaj się

Wszyscy ponosimy porażki. Niektórzy, nie podnoszą się po przegranej, poddają się.
Inni znajdują w sobie odwagę i walczą, nigdy nie rezygnują. Nigdy się nie poddają.
Oto przykłady znanych, którzy się nie poddali.

 

Winston Churchill – premier Wielkiej Brytanii
Rodzice go ignorowali, słabo szło mu w szkole, jąkał się i seplenił. Mówiono o nim, że jest rozczarowaniem i chłopcem o niskiej inteligencji.

Meryl Streep – aktorka, laureatka trzech Oskarów
Po nieudanej próbie dostania roli w filmie i po tym jak reżyser nazwał ją „zbyt brzydką”, była bliska porzucenia aktorstwa.

Steven Spielberg – reżyser, laureat 3 Oskarów
Trzykrotnie nie dostał się do amerykańskiej szkoły filmowej.

Elvis Presley – muzyk, Królem Rock and Roll’a
Po pierwszym koncercie powiedziano mu: „nic z tego nie będzie, jesteś kierowcą ciężarówki, trzymaj się tego”.

Dr Seuss – światowej sławy autor książek dla dzieci
Jego książki były odrzucane przez 27 różnych wydawców.

Abraham Lincoln – prezydent Stanów Zjednoczonych
Po tym jak zmarła jego narzeczona i poniósł porażkę w biznesie, przeszedł przez wiele załamań nerwowych. Był pokonany w ośmiu różnych wyborach.

Steve Jobs – założyciel Apple
W wieku lat trzydziestu wpadł w depresję po tym, jak został zwolniony z firmy, której był założycielem.

Ludwig van Beethoven – sławny kompozytor
Nauczyciel muzyki powiedział o nim: „Jako kompozytor jest beznadziejny”.

Oprah Winfrey – prezenterka telewizyjna
Została zwolniona z pracy w Wiadomościach, ponieważ „nie pasowała do telewizji”.

Walt Disney – producent filmowy, laureat 22 Oskarów
Zwolniony z pracy w gazecie, ponieważ „brakowało mu wyobraźni oraz nie miał oryginalnych pomysłów”.

Thomas Edison – genialny wynalazca
Nauczyciel powiedział mu, że jest zbyt głupi, aby nauczyć się czegokolwiek.

Michael Jordan – sławny koszykarz
Gdy został wyrzucony ze szkolnego klubu koszykówki, poszedł do domu i rozpłakał się.

The Beatles – sławny zespół muzyczny
Odrzuceni przez studio nagrań „nie podoba nam się ich brzmienie, nie mają przyszłości w show business’ie”.

Albert Einstein – sławny fizyk
Nie mówił do czwartego roku życia. Rodzice i nauczyciele martwili się, że może być opóźniony umysłowo, mówili o nim: „nie osiągnie w życiu zbyt wiele”.

Einstein motywacja inspiracja

Odwaga nie zawsze jest głośna. Czasami jest cichym głosem pod koniec dnia, mówiącym
„jutro spróbuję znowu”.

 

Prawdziwa miłość. Opowiadanie motywacyjne

Wszyscy słyszeli marsz weselny Mendelsona, ale niewiele osób słyszało opowieść o dziadku tego sławnego kompozytora.

Dziadek Mendelsona nie był przystojnym mężczyzną. Był niskiego wzrostu i dodatkowo miał garba na plecach.
Pewnego dnia był z wizytą u kupca, który miał córkę, dziewczynę o nieprzeciętnej urodzie. Mendelson zakochał się w niej od pierwszego wejrzenia, ale ona nie mogła nawet spojrzeć na jego zniekształconą postać.
Gdy przyszedł czas odjazdu, Mendelson zebrał w sobie cała odwagę i wspiął się po schodach do jej pokoju, aby ostatni raz spróbować z nią porozmawiać.
Dziewczyna była niebiańsko piękna, ale sprawiała mu ogromną przykrość, przez to, że nie mogła patrzeć na niego.
Po kilku próbach rozpoczęcia rozmowy, Mendelson nieśmiało zapytał:
„Czy wierzysz, że małżeństwa są zawierane w niebie?”
„Tak” – odparła dziewczyna, wciąż nie patrząc na niego. „A ty, wierzysz w to?”
„Tak, ja też w to wierzę.” – powiedział Mendelson. „Wiesz, w niebie, za każdym razem, gdy rodzi się chłopiec, Bóg przedstawia mu dziewczynkę, która w przyszłości będzie jego żoną. Kiedy ja się urodziłem, Bóg pokazał mi moją przyszłą żonę, ale powiedział, że ona będzie miała garba. Przeraziłem się wtedy i krzyknąłem – Boże, przecież garb dla kobiety będzie tragedią. Proszę daj mi tego garba, a jej pozwól być piękną.”
Wtedy, po raz pierwszy dziewczyna spojrzała na Mendelsona. W jej oczach budził się początek uczucia. Podeszła do niego i podała mu swoją dłoń. W przyszłości została jego kochającą i oddaną żoną.

prawdziwa milosc mendelsona

Opowiadanie motywacyjne oparte na „True Love” Barry and Joyce Vissell, ze zbioru „Chicken Soup for the Soul” Jack Canfield

Wszystko co pamiętam. Opowiadanie motywacyjne

Mój ojciec zawsze zaczynał ze mną rozmowę słowami: „Mówiłem ci już dzisiaj, jak bardzo cię kocham?”
Na każdym kroku okazywał mi miłość. To sprawiło, że byliśmy bardzo ze sobą związani.
Później, gdy już posunął się w latach, staliśmy się sobie jeszcze bliżsi… jeśli to w ogóle możliwe.

Mając 82 lata, wyniszczony przez chorobę, bardzo cierpiał.
Był już gotowy, żeby opuścić ten świat, a ja byłem gotowy, żeby mu na to pozwolić.
Pamiętam, kiedy leżał w szpitalnym łóżku. Trzymałem go za rękę. Wspominaliśmy wspólnie spędzone chwile. Powiedziałem wtedy: „Tato, jak już będziesz po tej drugiej stronie, daj mi jakiś znak, żebym wiedział, że u Ciebie wszystko jest w porządku.” Popatrzył na mnie. W jego oczach były łzy.

Umarł tej nocy. W momencie, gdy odchodził, poczułem silny ból w klatce piersiowej.
Nie było mnie wtedy przy nim.
Nie trzymałem go za rękę.
Nie pomogłem mu odejść.
Opuścił ten świat samotnie.

Każdego dnia modliłem się o jakiś znak od niego.
Kładąc się spać prosiłem, aby przyszedł do mnie we śnie.
Nic takiego się nie stało. Nie było znaku, nie było snu.
Moja mama zmarła 5 lat wcześniej, na chorobę Alzheimera. Teraz, pomimo tego, że sam miałem już dorosłe córki, czułem się jak biedne, opuszczone dziecko.

Tak minęły 4 miesiące. Aż pewnego dnia coś się wydarzyło.
Stałem w korku, wracając z pracy do domu. Z głośników mojego samochodu płynęła muzyka relaksacyjna. Nagle uświadomiłem sobie, że przez ten cały czas byłem skupiony na tym, aby zobaczyć jakiś znak od ojca.  Nie mógłem sobie pozwolić na to, aby przeoczyć znak. Przecież tak nie można. Musiałem sobie odpuścić, przestać o tym myśleć. Oczyścić umysł, już nie szukać znaku.
Wtedy, niespodziewanie w moich myślach pojawiła się moja mama. Jej pogodna twarz, siwe włosy, tak wyglądała zanim choroba Alzheimera odebrała jej zdrowie, pamięć i godność. Była taka rzeczywista. Wydawało się, że mogę ją dotknąć. Byłem przekonany, że czułem zapach jej perfum.

Jak to się stało, że przez cały czas myślałem tylko o ojcu, a nie o mamie? Poczułem się winny, że nie pragnąłem znaku od niej.
Mamo, przykro mi, że tyle się nacierpiałaś przez tę straszną chorobę” – bardziej pomyślałem niż powiedziałem. Pokiwała głową ze zrozumieniem. Potem jej twarz rozjaśniła się w uśmiechu i powiedziała: „Ale wszystko co pamiętam to miłość.” I zniknęła.

Jej słowa zapadły mi w pamięć. To najważniejsza rzecz, jaką kiedykolwiek słyszałem.
Ból przeminie, miłość pozostanie.

Do tej pory nie dostałem znaku od swojego ojca. Ale nie mam wątpliwości, że pewnego dnia, gdy najmniej się będę tego spodziewał, on się pojawi i powie: „Mówiłem ci już dzisiaj, jak bardzo cię kocham?”

wszystko co pamietam motywacja

Opowiadanie motywacyjne oparte na „All I Remember” Bobbie Probstein, ze zbioru „Chicken Soup for the Soul” Jack Canfield

Motywacja. Żyj pełnią życia.

Żyj pełnią życia.
Spełniaj swoje marzenia.
Twój czas nadchodzi.

Nie pozwól by
strach, zniechęcenie,
ból, czy choroba odebrały ci marzenia.

Nic Cię nie powstrzyma.

Zadaj sobie pytanie:
z czym musisz się liczyć
i na kogo możesz liczyć.

Ustal plan działania
poustawiaj priorytety
podejmij decyzję,
zacznij żyć.
Zacznij spełniać swoje marzenia, teraz.

motywacja do biegania

Być jak Chris MacDonald

Chris MacDonald pochodzi ze Stanów Zjednoczonych, ale od kilkunastu lat mieszka w Danii. Jest znanym coachem w dziedzinie zdrowego stylu życia i motywacji, ale co ciekawsze świetnie znalazł się w Danii. Dobrze się tu czuje i odniósł sukces. Jak to zrobił?
Przede wszystkim nauczył się języka. Znajomość języka pozwala poznać ludzi z innej kultury. Zrozumieć. Poczuć się wśród nich dobrze. Spróbować zadomowić w nowym kraju. Chris MacDonald radzi też być sobą, ale nie zapominać, że jest się gościem. To wymaga szacunku do gospodarzy i pokory w stosunku do nich i ich kultury. A także szczerości. Uprzedzenie i arogancję wyczuwa się na kilometr, nawet jeśli są głęboko skrywane. I jest jeszcze coś: jeśli robisz coś, co kochasz, w co wkładasz część siebie, co autentycznie lubisz, nie będzie ci tak ciężko.
Możesz odnieść sukces jak Chris MacDonald: „Denmark is a great place to cook up your business success. If you make it in Denmark, you can make it everywhere.”*

*Business-dances with Danes. Decoding Danish workplace culture. Dagmar Fink


Frank Sinatra – New York, New York

Video
Facebook