Życie w Danii, przemyślenia i poradniki.

Dzień ostrygojada

Strandskadens dag på Blåvandshuk

Blåvandshuk to najbardziej na zachód wysunięty punkt Danii. Na cyplu znajduje się latarnia morska oraz stacja ornitologiczna Blåvand Fuglestation, która już drugi rok z rzędu organizuje dzień ostrygojada (Strandskadens dag) czyli dni otwarte dla wszystkich zainteresowanych ostrygojadami i nie tylko. 9 sierpnia od godziny ósmej rano do południa można było odwiedzić tamtejszych ornitologów, zobaczyć ich miejsce pracy, dowiedzieć jak i w jakim celu używa się sieci ornitologicznych i obrączkuje ptaki. Potem pójść na plażę z doświadczonym obserwatorem ptaków wyposażonym w profesjonalną lunetę i z nadzieją na zobaczenie klucza ostrygojadów lub innych ciekawych ptaków, które właśnie odbywają wędrówki z północy na południe. Było bardzo przyjemnie: byli ornitolodzy, licencjonowani obrączkarze, był nawet mały poczęstunek w postaci ciasteczek i kawy, piękna słoneczna pogoda idealna na plażowanie, co jest tu rzadkością, na plaży zaś różne ptaki brodzące, tylko ostrygojadów nie było. Podobno nie sprzyjał południowo-wschodni wiatr. Powinno raczej wiać od północy, by nadleciały ptaki. Ponadto w ostatnich latach odnotowano znaczny spadek liczebności ostrygojadów. Winą obarcza się głównie Holendrów, którzy poławiają sercówki, omułki i inne małże na wielką skalę, co negatywnie wpływa na populację ptaków. Tutejsi ornitolodzy nie darzą Holendrów zbytnią sympatią i na dzień dobry upewniali się czy przybyli goście nie pochodzą czasem z tego nieprzyjaznego ptakom kraju. To właśnie na holenderskich wybrzeżach Morza Wattowego zimuje większość duńskich ostrygojadów i tam brakuje im pokarmu.

Strandskade czyli ostrygojad

Ostrygojady są pięknymi ptakami o charakterystycznym wyglądzie. Wyróżnia je długi jaskrawoczerwony dziób i kontrastowe biało-czarne upierzenie. Rozpoznać je można także po czerwonych nogach. Do krwistego koloru nóg właśnie nawiązuje pierwszy człon łacińskiej nazwy Haematopus ostralegus. Duńska nazwa strandskade nie zawiera w sobie ani informacji o pożywieniu, ani wyglądzie ptaka, a jedynie o miejscu żerowania, którym jest najczęściej plaża. Ostrygojady należą do bardzo hałaśliwych wręcz awanturniczych ptaków. Lepiej z nimi nie zadzierać zwłaszcza w okresie lęgowym, gdy bardzo agresywnie bronią swojego terytorium. Głośno krzyczą też podczas walki o rewir. Gdy zaczyna się odpływ odstraszają rywali i rozpychają się, by zająć dla siebie jak najwięcej odsłoniętego skrawka dna obfitującego w pokarm. Wbrew swej nazwie ostrygojady nie żywią się ostrygami, lecz innymi mięczakami np. omułkami, sercówkami, których muszle potrafią otwierać za pomocą dłutowatego dzioba. Posługują się różnymi metodami wydobywania ciała mięczaków z muszli: niektóre uderzają dziobem w muszlę i miażdżą ją. Ten prosty sposób powoduje jednak stępienie dzioba. Inne ostrygojady wykorzystują bardziej skomplikowaną technikę: wciskają ostry dziób do muszli i rozcinają mięśnie zaciskające obie połówki muszli małży. Młodym początkowo trudno opanować tę metodę, ale nauka opłaca się, gdyż raz opanowana zaoszczędza dużo wysiłku, jaki musiałyby włożyć w rozbijanie muszli dziobem jak młotkiem. Nauka zdobywania skorupiaków zajmuje dużo czasu – nawet do roku. Szybciej przychodzi im zdobywanie robaków i larw owadów. Ostrygojady w przeciwieństwie do innych ptaków brodzących karmią młode do momentu gdy nie zaczną samodzielnie latać (przez miesiąc). Dorosłe ptaki łączą się zwykle w stałe pary i często wyprowadzają lęgi w tych samych miejscach. Dożywają wielu lat – w sprzyjających okolicznościach nawet ponad 40.


Strandskadens fascinerende næb-teknik

WooCommerce

Polecane wpisy

Dodaj komentarz